Joga – poznaj sekrety pranajamy

Czy chcesz osiągnąć maksymalne korzyści z praktyki jogi, mieć 18 razy więcej energii, bardziej dotlenione ciało i nieporuszony umysł?

Joga - poznaj sekrety pranajamy

„Oddychaj głębiej, oddychaj głośniej”- tego właśnie uczą się najczęściej studenci jogi, zwłaszcza w przypadku form bardziej dynamicznych jak vinyasa czy ashtanga joga. Nauczyciele jogi zachęcają studentów do hiperwentylacji poprzez oddech nadmierny oddech ujjai, który brzmi jak oddychanie Darta Vadera. Dzieje się tak z braku wiedzy na temat szkodliwych aspektów nadmiernego oddychania. Jeśli słyszysz ciężki oddech podczas praktyki jogi (swój lub sąsiada) to znak nadmiernego wysiłku i braku umiejętności kontrolowania oddechu.

Zacznijmy jednak od tego, że 99% ludzi oddycha nadmiernie. Spróbuj wykonać test pomiarowy swojego oddechu. Jeśli twoja PK jest wyższa niż 25s. możesz bezpiecznie wykonywać krótkotrwałą hiperwentylację. Jeśli jest poniżej 25s. wówczas popracuj nad uregulowanie objętości oddechowej zanim podejmiesz jakiekolwiek inne ćwiczenia pranajamy.

Ponieważ większość osób oddycha powyżej normy ( >4-6 litrów/ minutę),  w ich ciele cały czas poziom CO2 (dwutlenku węgla) jest obniżony, co powoduje:

– zmniejszone dotlenienie ciała, w tym mózgu i serca. Dlatego podczas intensywnej hiperwentylacji kręci się w głowie, a serce zaczyna szybciej bić

– zwężenie naczyń krwionośnych i dróg oddechowych

– skurcz mięśni gładkich

– stymulację współczulnej części układu nerwowego – stąd po intensywnej praktyce często odczuwa się głód i pobudzenie

– obniżenie progu tlenowego, przez co produkcja energii w mitochondriach jest mniej wydajna. Podczas oddychania tlenowego z jednej cząteczki glukozy wytwarzanych jest 36 cząsteczek ATP, a podczas oddychania beztlenowego z jednej cząsteczki glukozy powstają zaledwie 2 cząsteczki ATP.

Źródłowe teksty jogi

Medycyna dowiodła już ponad sto lat temu, że im więcej oddychasz (hiperwentylujesz), tym mniej tlenu dociera do mózgu i serca. Każda wysportowana osoba wie, że poziom jej sprawności jest określony przez czas w jakim ich oddech uspokaja się po wysiłku. Nie dziwi zatem, że w starożytnych tekstach jogi pranajama jest sztuką oddychania mniej.

Celem pranajamy jest eliminacja ruchów wdechowych i wydechowych.” –  Joga Sutry Patańdżalego (IV-II w.p.n.e.)

„Kiedy oddech jest nieregularny, umysł pozostaje chwiejny. Gdy oddech jest równomierny umysł uspokaja się, a jogin udnajduje wyciszenie. Dlatego też oddech powinno się kontrolować ” Hatha Yoga Pradipika (XVw.n.e)

„Kiedykolwiek jogin może, powinien zawsze, we wszystkim co robi, utrzymywać język do góry i ciągle wstrzymywać oddech. To jest nabhomudra, niszczyciel chorób u joginów”. Gheranda Samhita (XV- XVIIw)

„Kiedy jogin potrafi za pomocą woli regulować przepływ powietrza i wstrzymywać oddech (kiedy i na jak długo chce), na pewno osiągnie sukces w kumbhace. Po osiągniąciu mistrzostwa w  jedynie kumbhace nad czym jogin nie mógłby panować?  Shiva Samhita (XVII w.n.e)

Żadne z tych oryginalnych tekstów jogi nie wspominają „głębokiego oddychania” czy też nie zachęcają do wydychania „toksycznego” dwutlenku węgla. Przeciwnie- mówią o uspokajaniu, regulowaniu i wstrzymywaniu oddechu. Według nich postęp w pranajamie jest mierzony dłuższym cyklami wdechu, wydechu i wstrzymania oddechu. Mistrzowie jogi potrafią wykonywać 1 oddech na minutę – to jest dopiero prawdziwa kontrola oddechu i ciała. Jest to możliwe jedynie jeśli zmienimy nawykowy sposób oddychania na powolniejszy i mający mniejszą objętość minutową.

Niestety współczesne, zachodnie podejście do jogi i brak zrozumienia fizjologii oddechu doprowadziły do błędnego przekonania, że należy brać głębokie i mocne oddechy.

Niezwykła rola CO2

Kiedy oddychamy mniej niż normalnie , zaczynamy podnosić poziom dwutlenku węgla. Każda książka do fizjologii wyjaśnia, że gaz ten odgrywa ważną rolę w ludzkim ciele, m.in.:

  • rozszerza naczynia krwionośne (wazodylatacja)
  • rozszerza drogi oddechowe
  • zwiększa dotlenienie ciała (efekt Bohra)
  • rozluźnia mięśnie gładkie
  •  stymuluje przywspółczulną część układu nerwowego, przynosząc odczucie spokoju i redukcję łaknienia
  • podnosi próg aerobowy (tlenowy) i 18-krotnie podnosi wydajność wytwarzania energii w ciele

Dlatego też by w pełni wykorzystać potencjał jogi w trakcie praktyki (oraz na codzień) należy oddychać cicho, delikatnie i spokojnie. Odczujemy wtedy spokój umysłu, więcej energii w ciele i poprawimy zdrowie.