Przepona jest głównym mięśniem oddechowym. Przypomina ona kształtem kopułę, która oddziela naszą klatkę piersiową od brzucha.

Oddychanie przy użyciu przepony nazywane jest oddychaniem torem brzuszny i taki sposób oddychania:

• zapewnia najefektywniejszą wymianę gazową doprowadzając powietrze do dolnych płatów płuc,
• uruchamia parasympatyczną gałąź autonomicznego układu nerwowego, przez co rozluźnia ciało i umysł,
• ruchy przepony masują organy wewnętrzne w brzuchu i pobudzają układ limfatyczny.

Układ limfatyczny, w przeciwieństwie do układu sercowo-naczyniowego, nie ma pompy. Węzły chłonne są zlokalizowane w częściach ludzkiego ciała, które ulegają naturalnemu ściśnięciu w wyniku ruchów części ciała. Ponad 60% węzłów chłonnych, które są połączone z żołądkiem, nerkami, wątrobą, trzustką, śledzioną, dużymi i małymi okrężnicami oraz innymi istotnymi organami znajdują się tuż pod przeponą. W związku z tym natura oczekuje, że będziemy używać przepony, aby usuwać odpady z tych ważnych narządów przez cały czas – dosłownie przy każdym oddechu, 24/7.

Zatem problemem podczas oddychaniem klatką piersiową jest między innymi stagnacja w układzie limfatycznym i gromadzenie się odpadów w ważnych organach znajdujących się pod przeponą. Sprawny układ limfatyczny pomaga bowiem również w usuwaniu toksyn z komórek tłuszczowych, a wtedy pośrednio zapobiega powiększaniu się cellulitu. Dr Shields w swoim badaniu “Limfa, gruczoły chłonne i homeostaza” (Shields, 1992) doniósł, że oddychanie przeponowe stymuluje oczyszczającą pracę układu limfatycznego poprzez wytwarzanie ujemnego ciśnienia, pociągając limfę przez układ limfatyczny. Zwiększa to szybkość eliminacji toksyn z narządów trzewnych o około 15 razy.

Najlepszym sposobem nauczenia się oddychania przeponowego jest leżenie na plecach ze zgiętymi nogami i świadome kierowanie strumienia powietrza do brzucha przy wdechu.

Pomoże Ci w tym poniższe nagranie: